News Archives

Aug 9, 2025, 20:44 GMT+1. Updated Aug 11, 2025, 17:28 GMT+1 Hossein Mousavian Former Iranian nuclear negotiator and senior diplomat turned Princeton academic Hossein Mousavian has left the university in what is described by Princeton as retirement, while activists call it a dismissal following sustained campaign pressures. Mousavian’s 15-year tenure at Princeton University ended on June 1, according to an “employee retirements” statement by the university dated June 4. However, the nonprofit organization Alliance Against Islamic Regime of Iran Apologists (AAIRIA) says his departure was a result of its two-year campaign aimed at exposing his alleged ties to the Islamic Republic and widespread calls for his dismissal. In a press release on Saturday, AAIRIA said it organized multiple events, press conferences, and engaged with US legislative bodies to highlight concerns about Mousavian’s background, accusing him of supporting terrorism and anti-Israel propaganda. The group also called for his deportation and prosecution based on alleged involvement in historical assassinations linked to the Islamic Republic. AAIRIA describes itself as “a group of former political prisoners in Iran, families of executed political prisoners, human rights activists who seek justice and accountability, and international jurists who have examined the record of the Islamic Republic of Iran’s gross human rights abuses.” Princeton University did not respond to Iran International’s request for comment. I try not to be in the room with people linked to Iranian terrorists who have murdered dozens of dissidents. Your books are unreadable, and the only debate you should be having is with DHS agents, at the end of which you should be deported. https://t.co/EdYh8U7qPb — Ted Cruz (@tedcruz) April 29, 2025 On August 10, Mousavian said in a post on his X account he retired at his own request. “After 15 years of service at Princeton University, I retired at my own request at the end of May 2025. I am deeply grateful to the university officials for their support and especially for their commitment to ‘freedom of expression.” After 15 years of service at Princeton University, I retired at my own request at the end of May 2025. I am deeply grateful to the university officials for their support and especially for their commitment to 'freedom of expression.https://t.co/qY0YLQJ14Y pic.twitter.com/xV0lI3pvHL — Mousavian (@hmousavian) August 10, 2025 Mousavian served as a Middle East security and nuclear policy specialist in Princeton’s Program on Science and Global Security. Mousavian was ambassador to Germany when Bonn-based Iranian exile Fereydoun Farrokhzad, a singer and outspoken critic of the Islamic Republic, was murdered in 1992 apparently by agents of the Islamic Republic. A veteran Iranian commander in March detailed the state’s role in his killing, in remarks Mousavian said left him “stunned, amazed, and shocked.” In 2023, several top Republicans, including House Oversight Committee Chairman James Comer of Kentucky and now-DOGE Caucus chairman Aaron Bean of Florida, wrote to Princeton with their concerns about Mousavian’s tenure. Several Republican lawmakers wrote an open letter to Princeton in 2023 expressing their concerns over Mousavian’s employment. “A German court found (the Iranian embassy in Germany) served as the headquarters for the planning of the 1992 assassination of four Iranian dissidents,” the letter said, referring to the 1994 assassination of four Iranian-Kurdish dissidents in a Berlin restaurant. “Did Princeton consult with US government officials regarding the hiring of Mousavian?” Please Click Here for the article.

ایران اینترنشنال – دانشگاه پرینستون آمریکا اعلام کرد حسین موسویان، دیپلمات پیشین جمهوری اسلامی، از این دانشگاه «بازنشسته» شده است. موسویان به دست داشتن در قتل شماری از چهره‌های سرشناس مخالف جمهوری اسلامی در اروپا متهم است. دانشگاه پرینستون در بیانیه‌ای رسمی، دلیل جدایی موسویان را «بازنشستگی» توصیف کرد. موسویان به‌عنوان «کارشناس امنیت خاورمیانه و سیاست هسته‌ای» در برنامه علم و امنیت جهانی دانشگاه پرینستون فعالیت می‌کرد. او متهم است که در ترور دست‌کم ۲۴ مخالف جمهوری اسلامی در اروپا در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی مانند شاپور بختیار، فریدون فرخزاد، عبدالرحمن قاسملو و کاظم رجوی نقش داشته است. این هفته سالگرد قتل دکتر شاپور بختیار و فریدون فرخزاد هم هست که بدست مزدوران رژیم اسلامی که از سفارت رژیم در آلمان هدایت می شدند، سلاخی شدند. خوشحالم که خبر کنار گذاشته شدن سید حسین موسویان، سفیر آلمان در دوران این جنایت ها را در چنین زمانی دریافت کرده ایم. #FireMousavian https://t.co/bKvAQpO8Fv — Lawdan Bazargan (@LawdanBazargan) August 9, 2025 سازمان «اتحاد علیه مدافعان رژیم جمهوری اسلامی ایران» (AAIRIA) شنبه ۱۸ مرداد در بیانیه‌ای، پایان فعالیت ۱۵ ساله موسویان در دانشگاه پرینستون را نتیجه کارزار مستمر و دو ساله این ائتلاف خواند. فعلا از دانشگاه پرینستون بیرون انداخته شد. او همانطور که روزنامه تاتس در مصاحبه با من نوشت، نماینده یک رژیم تروریستی است، مهمتر از آن خود متهم به سازماندهی قتل افرادی از اپوزیسیون حکومت اسلامی و از جمله فریدون فرخزاد است. اخراج سید حسین موسویان از پرینستون به همت جمعی از مخالفین… pic.twitter.com/AoqlgUbyO1 — Mina Ahadi (@MinaAhadi9) August 9, 2025 این سازمان با اشاره به اتهامات مطرح‌شده علیه موسویان، در بیانیه‌ای از وزارت خارجه آمریکا خواست او را به آلمان مسترد کند تا به‌خاطر نقش خود در قتل ایرانیان خارج از کشور محاکمه شود. بر اساس این بیانیه، ترورهای رستوران میکونوس و حکم تاریخی دادگاه برلین که جمهوری اسلامی را مسئول قتل چهار مخالف ایرانی در سال ۱۹۹۲ شناخت، می‌تواند و باید مبنای محاکمه موسویان قرار گیرد. در سال‌های گذشته فعالان سیاسی، مدنی، خانواده‌های دادخواه و چندین نهاد و انجمن بین‌المللی از جمله سازمان اتحاد علیه ایران هسته‌ای و «انجمن علمی محققان آمریکا» خواهان اخراج و قطع ارتباط پرینستون با موسویان شده بودند. فاکس‌نیوز آبان ۱۴۰۲ گزارش داد کمیته آموزش کنگره آمریکا تحقیقات خود را درباره ارتباط دانشگاه پرینستون با موسویان آغاز کرده است. اتحاد علیه مدافعان رژیم جمهوری اسلامی ایران در ادامه بیانیه خود تاکید کرد موسویان نه پژوهشگری بی‌طرف، بلکه سفیر سابق جمهوری اسلامی است که از فتوای قتل سلمان رشدی دفاع کرده، تبلیغات ضداسرائیلی را ترویج داده، سخنان یهودستیزانه را بازنشر و آشکارا از حزب‌الله و حماس که در فهرست سازمان‌های تروریستی آمریکا هستند، حمایت کرده است. به گفته این سازمان، استخدام موسویان در پرینستون و همچنین فعالیت محمد جعفر محلاتی، سفیر پیشین جمهوری اسلامی در سازمان ملل، در کالج اوبرلین، نشان‌دهنده «الگویی نگران‌کننده و منحصربه‌فرد» در مورد حکومت ایران است؛ چرا که سابقه نداشته سفرای پیشین هیچ حکومت سرکوبگر دیگری چنین جایگاه‌های معتبری در دانشگاه‌های آمریکا به‌ دست آورند. این سازمان تاکید کرد: «این روند به افرادی که مستقیما در ترورها، اقدامات تروریستی و جنایت علیه بشریت نقش داشته‌اند، تریبون و مشروعیت می‌بخشد.» بر اساس بیانیه اتحاد علیه مدافعان رژیم جمهوری اسلامی ایران، افشاگری‌های تازه محسن رفیق‌دوست، نخستین وزیر سپاه پاسداران، دلایل جدیدی برای بازگشایی پرونده‌هایی فراهم می‌کند که موسویان متهم به دست داشتن در آن‌هاست. رفیق‌دوست اسفند سال گذشته در مصاحبه‌ای اعتراف کرد سپاه پاسداران حسابی مخفی در بانک صادرات شعبه فرانکفورت داشت تا از طریق پول‌شویی، ترور مخالفان حکومت در خارج از کشور را تامین مالی کند. به گفته این سازمان، اظهارات رفیق‌دوست، همراه با اسناد دادگاه از جمله گزارش‌های اطلاعاتی آلمان که ارتباط سفارت جمهوری اسلامی در شهر بُن با عاملان ترورهای میکونوس از طریق تماس‌های تلفنی رمزگذاری‌شده را نشان می‌دهد، مبنای حقوقی محکمی برای محاکمه موسویان فراهم می‌آورد. اتحاد علیه مدافعان رژیم جمهوری اسلامی ایران پایان همکاری موسویان با پرینستون را «موفقیتی حاصل تلاش هماهنگ» و البته «تنها نخستین گام» خواند و تاکید کرد مبارزه برای عدالت ادامه خواهد داشت. بر اساس بیانیه این سازمان، هدف بعدی، کشاندن مسئولان مرتبط با «کارزار جهانی ترور ایران» به دادگاه است. Please Click Here for the article.

June 16, 2025 (27 Khordad 1404) Lawdan Bazargan To the noble people of Iran, We, the Victims’ Families for Transitional Justice, are the families of those who were murdered during four decades of crimes committed by the Islamic Republic. Today, once again, the sound of sirens and the scent of blood fill the streets of Iran. On one side, Israel’s devastating assault; on the other, the Islamic Republic’s reckless nuclear and regional adventurism—together have turned our country into a battlefield. Iran is now caught between two fires: foreign bombardment and domestic repression. Not only Israel’s missiles, but also those launched by the Islamic Republic, primarily endanger the lives of defenseless civilians. We grieve for the destruction of our fellow citizens’ homes and feel the suffering of their families. The people of Iran are not the enemies of other nations; they are victims of the ruling regime’s propaganda and belligerent policies. The greatest danger lies in forgetting the roots of this catastrophe—and in the reproduction of tyranny. We call on all freedom-seeking forces to unite in building a democratic and accountable system of governance. History has shown that the Islamic Republic responds to every external defeat with internal repression, bloodshed, and fabricated charges such as “espionage,” sending innocent citizens to the gallows. The lives of thousands of political prisoners are now at risk. We demand the immediate and unconditional halt of all executions and the release of all political prisoners. Today, instead of offering help, the security forces are seizing phones and concealing the truth. They raid homes, arrest the bereaved, and bury facts beneath the rubble of censorship and fear. These actions are not about defending the nation—they are the continuation of the same war the regime has long waged against its own people. We call on the international community, the United Nations, and all human rights organizations to stand by the people of Iran and help alleviate their suffering, so that no innocent person ever again must endure the horror of war and destruction. 1. Do not recognize the Islamic Republic as the representative of the Iranian people. This regime has no legitimacy. 2. Hear the voice of the Iranian people through the millions who seek freedom—not through those who rule them. 3. End all political and financial support for the institutions of this regime. 4. Take action to restrain the regime’s violence and prevent further catastrophe. The goal must be to stop the war and enable a transition to a government founded on the will of the Iranian people. Now is the time to see, to listen, and to stand with the people of Iran. Tyranny is strengthened by silence—but liberation is made possible through solidarity. Victims’ Families for Transitional Justice

خرداد ۲۷ مردم شریف ایران، ما «دادخواهان ایران» خانواده‌های دادخواهِ قربانیان چهار دهه جنایت جمهوری اسلامی هستیم. امروز باردیگر صدای آژیر و بوی خون در کوچه‌های ایران پیچیده؛ حمله ویرانگر اسرائیل از یک سو و ماجراجویی‌های هسته‌ای و منطقه‌ای جمهوری اسلامی از سوی دیگر کشور را به میدان جنگ کشانده است. ایران اکنون میان دو آتش است: بمباران بیرونی و سرکوب درونی. نه تنها موشک‌های اسراییل بلکه شلیک موشک‌های جمهوری اسلامی هم نخست جان شهروندان بی‌دفاع کشور را به خطر می‌اندازد. ما بر ویرانی خانه‌های هموطنانمان می‌گرییم و رنج خانواده‌ها را نیز احساس می‌کنیم؛ مردم ایران دشمن کشورهای دیگر نیستند، بلکه قربانی تبلیغات و سیاست‌های تجاوزکارانه نظام حاکم‌اند. خطر بزرگ، فراموشی ریشه‌های فاجعه و بازتولید استبداد است. ما همه نیروهای آزادی‌خواه را به همبستگی برای ساختن حاکمیتی مردمی و پاسخ‌گو فرا می‌خوانیم. تاریخ نشان داده است که جمهوری اسلامی، هر شکست بیرونی را با سرکوب داخلی، خونریزی، و پرونده‌سازی‌هایی مانند اتهام «جاسوسی» جبران می‌کند و شهروندان بی‌گناه را به پای چوبه‌دار می‌فرستد. جان هزاران زندانی سیاسی در خطر است. ما توقف فوری و بدون قید و شرط همه احکام اعدام و آزادی زندانیان سیاسی را خواستاریم. امروز نیروهای امنیتی به‌جای کمک، تلفن‌ها را ضبط و حقیقت را پنهان می‌کنند. خانه‌ها را تفتیش می‌کنند، بازماندگان را بازداشت می‌کنند، و حقیقت را زیر آوار سانسور و وحشت دفن می‌کنند. این رفتارها نه دفاع از کشور، بلکه ادامه همان جنگی‌ست که حکومت علیه ملت خود به راه انداخته است.این ادامه همان جنگی است که حکومت با مردم خود آغاز کرده. ما از جامعهٔ جهانی، سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری می‌خواهیم رنج مردم ایران را کاهش دهند و کنار آنان بایستند تا هیچ بی‌گناهی بار دیگر طعم جنگ و ویرانی را نچشد: ​۱.​جمهوری اسلامی را نماینده ایرانیان ندانید؛ این رژیم مشروعیت ندارد. ​۲.​صدای مردم ایران را از میلیون‌ها آزادی‌خواه بشنوید، نه از حاکمان. ​۳.​هر گونه حمایت مالی و سیاسی از نهادهای این رژیم را متوقف کنید. ​۴.​برای مهار خشونت نظام و جلوگیری از گسترش فاجعه بکوشید؛ هدف، توقف جنگ و گذار به حکومتی برآمده از خواست مردم ایران است. اکنون زمان دیدن، شنیدن و ایستادن کنار مردم ایران است. استبداد با سکوت تقویت می‌شود و رهایی با همبستگی ممکن می‌گردد. دادخواهان ایران

Mina Ahadi Mina Ahadi, born in 1956 in Abhar, Iran, is a prominent human rights activist and a leading voice in the fight against political oppression, executions, and gender-based violence. As a medical student at the University of Tabriz, she was active in the left-wing opposition against the Shah. Following the 1979 revolution, when Islamists seized power, and Ayatollah Khomeini imposed mandatory hijab laws, Mina Ahadi organized protests and demonstrations against these oppressive policies. Due to her political activism, she was expelled from university. In late 1980, Iranian secret police raided her home while she was at work, arresting her husband and five guests, all of whom were executed shortly thereafter. Mina narrowly escaped arrest but was placed on a government-wanted list. Sentenced to death in absentia, she lived underground in Tehran for eight months before fleeing to Iranian Kurdistan in 1981, where she continued her activism. After ten years of resistance, she escaped to Vienna in 1990 and later settled in Cologne, Germany, in 1996. Advocacy and Human Rights Work In 2001, Mina Ahadi founded the International Committee Against Stoning, a coalition of 200 international organizations working to end the brutal practice of stoning and other forms of capital punishment. In 2004, she established the Committee Against the Death Penalty. As the coordinator and spokesperson for both organizations, she collaborated with women’s rights and human rights groups worldwide, saving many individuals from execution, including high-profile stoning cases. One of her most notable campaigns was the 2006 international effort to save Nazanin Fatehi, a young Iranian woman sentenced to death. This campaign, co-organized with Canadian human rights activist Nazanin Afshin-Jam, gained widespread attention and led to Fatehi’s release. Awards & Recognition Publications External Links & Media Mina Ahadi continues to be a fearless advocate for human rights, fighting against the oppression of women and political dissidents worldwide. مینا احدی مینا احدی، متولد ۱۹۵۶ در ابهر، ایران، یکی از چهره‌های برجسته‌ی حقوق بشر و از صداهای پیشرو در مبارزه با سرکوب سیاسی، اعدام‌ها، و خشونت مبتنی بر جنسیت است. او به‌عنوان دانشجوی پزشکی در دانشگاه تبریز، در جنبش چپ‌گرای مخالف حکومت شاه فعال بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷، زمانی که اسلام‌گرایان به رهبری آیت‌الله خمینی به قدرت رسیدند و حجاب اجباری را تحمیل کردند، مینا احدی سازمان‌دهی اعتراضات و تظاهراتی علیه این سیاست‌های سرکوبگرانه را بر عهده گرفت. به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش از دانشگاه اخراج شد. در اواخر سال ۱۹۸۰، مأموران امنیتی رژیم ایران به خانه‌اش حمله کردند، در حالی که او در محل کارش بود. همسرش به همراه پنج مهمان دیگر دستگیر و مدتی بعد اعدام شدند. مینا با خوش‌اقبالی از دستگیری گریخت، اما تحت تعقیب رسمی قرار گرفت. او در دادگاه غیابی به اعدام محکوم شد و به مدت هشت ماه در تهران مخفیانه زندگی کرد، سپس در سال ۱۹۸۱ به کردستان ایران گریخت و فعالیت‌های خود را در آنجا ادامه داد. پس از ده سال مبارزه در کردستان، در سال ۱۹۹۰ به وین، اتریش فرار کرد و از سال ۱۹۹۶ در شهر کلن آلمان ساکن شد. فعالیت‌های حقوق بشری در سال ۲۰۰۱، مینا احدی کمیته بین‌المللی مقابله با سنگسار را تأسیس کرد—ائتلافی از ۲۰۰ سازمان بین‌المللی که برای پایان دادن به این مجازات وحشیانه و دیگر اشکال اعدام تلاش می‌کنند. در سال ۲۰۰۴، او کمیته مقابله با مجازات اعدام را بنیان‌گذاری کرد. او به‌عنوان هماهنگ‌کننده و سخنگوی هر دو کمیته، با سازمان‌های مدافع حقوق زنان و حقوق بشر در سراسر جهان همکاری کرده و جان بسیاری از افراد محکوم به اعدام را نجات داده است. یکی از برجسته‌ترین کمپین‌های او، تلاش جهانی در سال ۲۰۰۶ برای نجات نازنین فتحی، دختر جوان ایرانی محکوم به اعدام بود. این کارزار با همکاری فعال حقوق بشر کانادایی، نازنین افشین‌جم، سازمان‌دهی شد و پس از جلب توجه جهانی، منجر به آزادی نازنین شد. جوایز و افتخارات ۲۰۰۷ – برنده جایزه اروین برای سکولار سال از سوی انجمن سکولار ملی بریتانیا به خاطر دفاع شجاعانه از سکولاریسم و حقوق بشر ۲۰۲۴ – انتخاب توسط نشریه BILD به‌عنوان یکی از «پنج قهرمان آزادی» به خاطر مبارزه پیگیرانه‌اش علیه اعدام، سرکوب سیاسی و آپارتاید جنسیتی در ایران آثار منتشرشده Ich habe abgeschworen (به فارسی: «من اعلام برائت کرده‌ام»)، به‌همراه سینا فوگت، نشر Heyne، مونیخ، ۲۰۰۸ (زندگی‌نامه) لینک‌ها و منابع رسانه‌ای “چرا رنج مرتدان را نادیده می‌گیریم؟” – ایندیپندنت، ۲۵ اکتبر ۲۰۰۷ “اعتماد به مردم همیشه به من قدرت داده است” – خدمات خبری انسان‌گرا، ۲۲ فوریه ۲۰۰۸ (مصاحبه) “دین تو را احمق می‌کند” – دی‌ولت، ۲۳ فوریه ۲۰۰۸ “مینا احدی درباره سنگسار و پرونده سکینه آشتیانی” – تورینگر آلگماینه، ۱۶ اکتبر ۲۰۱۰ “پرونده آشتیانی: منتقدان دین خواهان انزوای رژیم ایران شدند” – ۲۴ نوامبر ۲۰۱۰ مینا احدی همچنان یکی از مدافعان بی‌باک حقوق بشر است که علیه سرکوب زنان، مرتدان، و زندانیان سیاسی در سراسر جهان مبارزه می‌کند.