News Archives

Tuesday, 02/07/2023 | 3 minutes Author: Iran International Newsroom Relatives of political prisoners executed in Iran in 1988 insist that Oberlin College must expel a former Iranian UN envoy who covered up the mass killings. A statement released by “relatives of the victims of Iran’s 1988 prison massacres, members of the Iranian-American community, Oberlin College students and alumni, and concerned citizens of Ohio” on February 6 demanded that Mr. Mohammad Jafar Mahallati be removed from his post immediately for his role as an accomplice in the 1988 prison massacre. Mahallati, a former ambassador to the United Nations and current professor of religion at Oberlin College, maintains that he was unaware of the executions despite Amnesty International’s numerous urgent notices to Iran calling for an end to the killings which were widely reported by the media. Protests were held at the time and even an Iranian, Mehradad Imen resorted to self-immolation outside the UN headquarters in September 1988 to draw attention to the wave of executions. “I was in New York the entire summer of 1988, focusing on peace-making between Iran and Iraq, and I did not receive any briefing regarding executions,” Mahallati wrote in a statement to Oberlin Review in October 2021. Amnesty International in a new report has named Mahallati as one of the key officials involved in covering up the killings and said that as ambassador, he repeatedly dismissed detailed reports about mass executions in 1988 and 1989, described them as “false claims and fake evidence by terrorist groups”, mispresented the executions as “battlefield killings”, and submitted films and other documents to the UN to support the false claims on behalf of the Iranian government. The executions were carried out based on a fatwa by Iran’s then-supreme leader, Ruhollah Khomeini, against the MEK which carried out a wave of bombings in Iran and struck an alliance with Saddam Hussein during the 1980-88 war. “Showing mercy to those who take up arms against the Islamic government is being naïve,” Khomeini said in his fatwa. Most of victims were linked to the MEK but there were also others with links to leftist and secular groups such as Fadaiyan Khalq Organization (FKO) and Tudeh Party as well as some Kurdish groups, such as Komala and Kurdish Democratic Party of Iran. The exact number of prisoners executed during the purge of prisoners is not known but according to Amnesty International, the Iranian authorities “forcibly disappeared” and “extrajudicially executed” around 5,000 between July and September 1988. The group of relatives started a campaign in 2020 against Mahallati and since then have three times held rallies at Oberlin College and protests in San Francisco, Los Angles, London, Berlin to pressure Oberlin College to terminate Mahallati’s employment. “Given his position as ambassador, media reports, and Amnesty’s campaign, it is impossible that Mahallati was unaware of these events unless he lived in a cave, which would otherwise demonstrate gross negligence of his duty as an ambassador,” the statement said. The group has also accused Mahallati of making anti-Semitic and anti-Baha’i. comments in the 1980s. “We also condemn the college for continually defending a known human rights abuser and failing to meet with the victims’ families, look at their evidence and listen to their stories,” the statement said. Oberlin college initiated its own process in 2021 to determine the validity of accusations against Mahallati including allegations of antisemitism. The college said it “could find no evidence to corroborate the allegations against Professor Mahallati, including that he had specific knowledge of the murders taking place in Iran” and allowed Mahallati to continue teaching. Please Click Here for the article.

Dave O’BrienThe Chronicle-Telegram Feb 07, 2023 6:00 AM A new report by Amnesty International is the latest in a series questioning an Oberlin College professor’s alleged role in covering up a nearly 35-year-old massacre of political and religious dissidents in Iran. The human rights organization released a 17-page statement Monday questioning the role former Iranian diplomats, including Oberlin College professor Mohammad Jafar Mahallati, played in the 1988 prison massacres. Family members of the slain prisoners have demanded the college fire Mahallati. The college has refused to do so. Mahallati has frequently and publicly denied the allegations. Amnesty and family members of the slain dissidents said former Iranian diplomats, including Mahallati in his former job as Iran’s Permanent Representative to the United Nations in New York, “played a critical role in denying and disseminating misinformation about the prison massacres of 1988, as part of a global cover-up of the mass killings orchestrated by the Iranian authorities,” according to the statement released Monday. “This cover-up not only robbed those directly affected and society at large of the right to truth, but also contributed to entrenching impunity, compounding the suffering of survivors and relatives, and facilitating the ongoing commission of the crime against humanity of enforced disappearance and other crimes under international law,” the organization wrote. As Iran’s U.N. representative from 1987 to 1989, Mahallati “played a particularly active role in seeking to undermine credible reports by the then UN Special Rapporteur on the situation of human rights in Iran, and Amnesty International, and to weaken the UN’s response. For instance, he undertook efforts in late November and early December 1988 to block the adoption of a resolution by the UN General Assembly that expressed concern about the mass executions,” according to Amnesty International. The full Amnesty International report can be read online. The Alliance Against Islamic Regime of Iran Apologists, or AAIRIA — a group of relatives of the prison massacre victims, some Iranian-Americans, Oberlin College students and alumni, and others — also released a statement in response to the Amnesty International report Monday. “… we conclude with certainty that Mr. Mahallati was aware of the executions and was in a position to stop them from happening. We find him negligent and complicit for failing to use his position at the UN to draw public attention to the Islamic Regime or Iran’s crimes against humanity, prevent further executions, and mislead the UN,” the group wrote. The group’s statement further demanded Mahallati be removed from his post and condemned the college “for continually defending a known human rights abuser and failing to meet with the victims’ families, look at their evidence and listen to their stories.” AAIRIA also has conducted numerous protests in Oberlin and elsewhere calling for Mahallati’s firing. Oberlin College spokesperson Andrea Simakis said she would not be able to get a reply to the Amnesty International report for The Chronicle-Telegram by its deadline Monday. Mahallati has taught at Oberlin College since 2007, and is the Nancy Schrom Dye Chair in Middle East and North African Studies at Oberlin College. He also taught at Princeton, Georgetown, Yale and Columbia universities. More than 600 people signed on to a letter to Oberlin College President Carmen Twillie Ambar calling for Mahallati to be fired in late 2020. The college then hired a law firm to investigate the allegations. The college’s investigation concluded that the allegations were unproven. Iranian lawyer and 2003 Nobel Prize winner Shirin Ebadi and other critics later accused the college of “whitewashing” Mahallati’s alleged crimes in a letter in December. The results of the investigation are detailed on the college’s website on a page titled “Fact Sheet: Professor Mohammad Jafar Mahallati.” Contact Dave O’Brien at (440) 329-7129 or dobrien@chroniclet.com. Follow him on Twitter @DaveOBrienCT. Please Click Here for the article.

در گزارش جدیدی که سازمان عفو بین‌الملل منتشر کرده، از محلاتی به‌ عنوان یکی از مقامات کلیدی در سرپوش‌گذاری بر این قتل‌ها نام برده شده که اتهامات وارده به جمهوری اسلامی را صرفاً تبلیغات بی‌اساس عنوان می‌کرده است‌. محلاتی علیرغم دست داشتن در این جنایت، همچنان هرگونه نقش در این قتل عام را تکذیب می‌کند‌. دوشنبه ۱۷ بهمن ۱۴۰۱ برابر با ۰۶ فوریه ۲۰۲۳ ما، بستگان قربانیان قتل عام زندان‌های ایران در دهه ۶۰ و تابستان ۶۷، اعضای جامعه ایرانی-آمریکایی، دانشجویان و دانش‌آموختگان کالج اوبرلین و شهروندان نگران اوهایو، در سال ۲۰۲۰ کمپینی را علیه محمدجعفر محلاتی، سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل و استاد فعلی ادیان در کالج اوبرلین آغاز کردیم‌. از سال ۲۰۲۰، سه تجمع در کالج اوبرلین و چندین تظاهرات در مقابل دفاتر مرکزی شرکت مرتبط با اعضای هیئت امنای اوبرلین (در سانفرانسیسکو، لس آنجلس، لندن، برلین) برگزار کردیم تا کالج اوبرلین را برای قطع همکاری با محلاتی تحت فشار قرار دهیم‌. به نظر می‌رسد زمان آگاهی از دروغ‌های محلاتی در مورد دست داشتن در سرپوش‌گذاری بر کشتار جمعی زندانیان سیاسی در ایران فرا رسیده است‌. در گزارش جدیدی که سازمان عفو بین‌الملل منتشر کرده، از محلاتی به‌ عنوان یکی از مقامات کلیدی در سرپوش‌گذاری بر این قتل‌ها نام برده شده که اتهامات وارده به جمهوری اسلامی را صرفاً تبلیغات بی‌اساس عنوان می‌کرده است‌. محلاتی علیرغم دست داشتن در این جنایت، همچنان هرگونه نقش در این قتل عام را تکذیب می‌کند‌. بین مرداد تا آذر ۱۳۶۷، عفو بین‌الملل ۱۶ اخطار فوری برای ایران صادر کرد و خواستار پایان دادن به قتل‌های غیرقانونی زندانیان سیاسی شد‌. در این مدت، رسانه‌های آمریکایی از کشتارها خبر دادند، تظاهراتی در مقابل سازمان ملل سازماندهی شد و حتی یک تبعه ایرانی در اعتراض به این کشتارهای دستجمعی خود را در برابر دفتر سازمان ملل به آتش کشید‌. با این حال، علیرغم پوشش رسانه‌ای این وقایع، آقای محلاتی اطلاع از این اعدام‌ها را رد می‌کند‌. با توجه به سمت آقای محلاتی به عنوان سفیر جمهوری اسلامی و گزارشات رسانه‌ای و کمپین عفو بین‌الملل، غیرممکن است که محلاتی از این وقایع بی‌خبر بوده باشد، مگر اینکه در غار زندگی می‌کرده است! به همین دلیل، این نشان‌دهنده بی‌توجهی فاحش او به وظیفه‌اش در مقام سفیر سازمان ملل متحد بوده است‌. گزارش منتشر شده توسط روزنامه دانشجویی کالج اوبرلین همچنین نشان می‌دهد که آقای محلاتی از نابردباری دینی دفاع و از تصمیمات ایران برای  اعدام افراد بر اساس اتهامات ساختگی مانند «فساد فی الارض» و «ارتداد» حمایت می‌کرده است‌. محلاتی بجای اینکه جنایات ایران را به رسمیت بشناسد، با این دفاعیه بی‌اساس که کشورهای دیگر جنایات بدتری مرتکب شده‌اند، اعدام‌ها در ایران را ناچیز جلوه می‌داد‌. حمایت محلاتی از نابردباری دینی در جریان طرفداری او از ترور سلمان رشدی مشهود است‌. خبرگزاری رویترز در سال ۱۳۶۸ از قول محلاتی نوشت: «همه ملت‌ها و کشورهای اسلامی با ایران هم‌نظرند که هرگونه بیان کفرآمیز علیه شخصیت‌های مقدس باید محکوم شود»‌. محلاتی در سخنرانی خود در سال ۱۳۶۸ همچنین بهائیان، یک گروه مذهبی که هدف قتل عام قرار گرفته بود را، متهم به تروریسم و جنایت خواند‌. لفاظی‌های ضد بهائی او به نقض حقوق بشر در ایران دامن زد و مشروعیت بخشید‌. محلاتی در گفتگو با مسیح علینژاد، خبرنگار صدای آمریکا، از اعتراف به جنایات جمهوری اسلامی ایران خودداری کرد و با مقصر دانستن و حمله به آمریکا موضوع را تغییر داد‌. با توجه به این شواهد جدید، با قطعیت به این نتیجه می‌رسیم که آقای محلاتی از اعدام‌ها آگاه و در موقعیتی بوده که مانع از وقوع آنها شود‌. ما او را به دلیل عدم استفاده از موقعیت خود در سازمان ملل برای جلب توجه عمومی‌به جنایات رژیم اسلامی علیه بشریت، جلوگیری از اعدام‌های بیشتر و گمراه کردن سازمان ملل، در این جنایت مقصر می‌دانیم‌. ما خواهان آن هستیم که آقای محلاتی به دلیل  همدستی در قتل عام زندان در سال ۱۳۶۷ فوراً از سمت خود در کالج اوبرلین اخراج شود‌. همچنین کالج اوبرلین را به دلیل دفاع مداوم از یک ناقض حقوق بشر شناخته شده و عدم ملاقات با خانواده قربانیان، و گوش سپردن به روایات این خانواده‌ها محکوم می‌کنیم‌.۶ فوریه ۲۰۲۳برای کسب اطلاعات بیشتر با لادن بازرگان به شماره ۲۱۲-۹۵۴۶ (۵۶۲) تماس بگیرید‌. lawdanbazargan@gmail‌.comائتلاف علیه طرفداران رژیم اسلامی ایران www‌.aairia‌.org Please Click Here for the article.

اخبار روز دوشنبه, ۱۷ بهمن ۱۴۰۱ ساعت ۱۸:۰۴ ما، بستگان قربانیان قتل عام زندان های ایران در دهه ۶۰ و تابستان ۶۷، اعضای جامعه ایرانی-آمریکایی، دانشجویان و دانش آموختگان کالج اوبرلین و شهروندان نگران اوهایو، در سال ۲۰۲۰ کمپینی را علیه محمدجعفر محلاتی، سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل و استاد فعلی ادیان در کالج اوبرلین آغاز کردیم. از سال ۲۰۲۰، سه تجمع در کالج اوبرلین و چندین تظاهرات در مقابل دفاتر مرکزی شرکت مرتبط با اعضای هیئت امنای اوبرلین (در سانفرانسیسکو، لس آنجلس، لندن، برلین) برگزار کردیم تا کالج اوبرلین را برای قطع همکاری با محلاتی تحت فشار قرار دهیم. به نظر می‌رسد زمان آگاهی از دروغ‌های محلاتی در مورد دست داشتن در سرپوش‌گذاری بر کشتار جمعی زندانیان سیاسی در ایران فرا رسیده است. در گزارش جدیدی که سازمان عفو بین‌الملل منتشر کرده، از محلاتی به‌عنوان یکی از مقامات کلیدی در سرپوش‌گذاری بر این قتل‌ها نام برده شده که اتهامات وارده به جمهوری اسلامی را صرفاً تبلیغات بی‌اساس عنوان می‌کرده است. محلاتی علیرغم دست داشتن در این جنایت، همچنان هرگونه نقش در این قتل عام را تکذیب می‌کند. بین مرداد تا آذر ۱۳۶۷، عفو بین‌الملل ۱۶ اخطار فوری برای ایران صادر کرد و خواستار پایان دادن به قتل‌های غیرقانونی زندانیان سیاسی شد. در این مدت، رسانه های آمریکایی از کشتارها خبر دادند، تظاهراتی در مقابل سازمان ملل سازماندهی شد و حتی یک تبعه ایرانی در اعتراض به این کشتارهای دسته جمعی خود را در برابر دفتر سازمان ملل به آتش کشید. با این حال، علیرغم پوشش رسانه‌ای  این وقایع، آقای محلاتی اطلاع از این اعدام‌ها را رد می‌کند. با توجه به سمت آقای محلاتی به عنوان سفیر جمهوری اسلامی و گزارشات رسانه‌ای و کمپین عفو بین الملل، غیرممکن است که محلاتی از این وقایع بی‌خبر بوده باشد، مگر اینکه در غار زندگی می‌کرده است! به همین دلیل، این نشان‌دهنده بی توجهی فاحش او به وظیفه‌اش در مقام سفیر سازمان ملل متحد بوده است. گزارش منتشر شده توسط روزنامه دانشجویی کالج اوبرلین همچنین نشان می‌دهد که آقای محلاتی از نابردباری دینی دفاع و از تصمیمات ایران برای  اعدام افراد بر اساس اتهامات ساختگی مانند «فساد فی الارض» و «ارتداد» حمایت می‌کرده است. محلاتی به جای اینکه جنایات ایران را به رسمیت بشناسد، با این دفاعیه بی‌اساس که کشورهای دیگر جنایات بدتری مرتکب شده‌اند، اعدام‌ها در ایران را ناچیز جلوه می‌داد. حمایت محلاتی از نابردباری دینی در جریان طرفداری او از ترور سلمان رشدی مشهود است. خبرگزاری رویترز در سال ۱۳۶۸ از قول محلاتی نوشت: «همه ملت‌ها و کشورهای اسلامی با ایران هم‌نظرند که هرگونه بیان کفرآمیز علیه شخصیت‌های مقدس باید محکوم شود». محلاتی در سخنرانی خود در سال ۱۳۶۸ همچنین بهائیان، یک گروه مذهبی که هدف قتل عام قرار گرفته بود را، متهم به تروریسم و جنایت خواند. لفاظی‌های ضد بهائی او به نقض حقوق بشر در ایران دامن زد و مشروعیت بخشید. محلاتی در گفتگو با مسیح علینژاد، خبرنگار صدای آمریکا، از اعتراف به جنایات جمهوری اسلامی ایران خودداری کرد و با مقصر دانستن و حمله به آمریکا موضوع را تغییر داد. با توجه به این شواهد جدید، با قطعیت به این نتیجه می‌رسیم که آقای محلاتی از اعدام‌ها آگاه و در موقعیتی بوده که مانع از وقوع آنها شود. ما او را به دلیل عدم استفاده از موقعیت خود در سازمان ملل برای جلب توجه عمومی به جنایات رژیم اسلامی علیه بشریت، جلوگیری از اعدام‌های بیشتر و گمراه کردن سازمان ملل، در این جنایت مقصر می‌دانیم. ما خواهان آن هستیم که آقای محلاتی به دلیل  همدستی در قتل عام زندان در سال ۱۳۶۷ فوراً از سمت خود در کالج اوبرلین اخراج شود. همچنین کالج اوبرلین را به دلیل دفاع مداوم از یک ناقض حقوق بشر شناخته شده و عدم ملاقات با خانواده قربانیان، و گوش سپردن به روایات این خانواده‌ها محکوم می‌کنیم. برای کسب اطلاعات بیشتر با لادن بازرگان به شماره ۲۱۲-۹۵۴۶ (۵۶۲) تماس بگیرید. lawdanbazargan@gmail.com ائتلاف علیه طرفداران رژیم اسلامی ایران http://www.aairia.org Please Click Here for the article.

February 6, 2023 The Iranian authorities’ refusal to acknowledge let alone ensure accountability for the 1988 prison massacres – the worst incident of secret mass killings committed since the establishment of Islamic Republic of Iran – has perpetuated cycles of crimes under international law and cover-ups designed to extinguish any form of political opposition, said Amnesty International as the Islamic Republic celebrates its 44th anniversary.   In an extended public statement “Involvement of Iran’s former diplomats in the cover-up of 1988 prison massacres”, Amnesty International commemorates the victims of the mass enforced disappearances and extrajudicial executions of the 1980s, and details the critical role played by diplomatic representatives of the Islamic Republic of Iran in denying the massacres, spreading misinformation and opposing an international investigation in the face of mounting credible evidence. Over four decades later, current Iranian officials employ similar strategies to cover up and weaken international responses to crimes under international law and other serious human rights violations as they try to crush ongoing nationwide protests. The demonstrations were sparked by the death in custody of Mahsa (Zhina) Amini in September 2022, following credible reports of her torture and other ill-treatment. “The authorities of the Islamic Republic of Iran have maintained an iron grip on power for decades through the commission of horror after horror with absolute impunity. They continue to systematically conceal the fate and whereabouts of thousands of political dissidents they extrajudicially killed in the 1980s and dumped in unmarked graves. They hide or destroy mass gravesites, and harass and intimidate survivors and relatives seeking truth, justice and reparation,” said Diana Eltahawy, Amnesty International’s Deputy Director for the Middle East and North Africa.   “Such crimes are not relics of the past. The anniversary arrives amid a horrific wave of bloodshed around the latest protests, as well as arbitrary executions and death sentences targeting protesters. This highlights the need for urgent global action from countries around the world to bring Iranian officials involved in crimes under international law to justice in fair trials.”      Amnesty International has long called for the international community to take action to end impunity for past and continuing crimes against humanity arising from the 1988 prison massacres. In 2021, the UN Working Group on Enforced and Involuntary Disappearances joined the call for an international investigation. Cover-up of 1988 prison massacres   Between 1988 and 1990, Iranian diplomats around the world and government officials in Iran made similar and sometimes identical comments, dismissing reports of mass executions in 1988 as “propaganda from opposition groups” and claiming that the killings had occurred in the context of the armed incursion of the People’s Mojahedin Organization of Iran (PMOI), an opposition group then based in Iraq. Amnesty International has gathered evidence pointing to the involvement of various former diplomatic representatives and government officials in Iran in this cover-up, including the following individuals (former position in brackets): Mohammad Jafar Mahallati (Iran’s Permanent Representative to the UN in New York), Sirous Nasseri (Iran’s Permanent Representative to the UN in Geneva); Mohammad Ali Mousavi (Iran’s Chargé d’Affaires in Ottawa, Canada); Mohammad Mehdi Akhoundzadeh Basti (Iran’s Chargé d’Affaires in London); Raeisinia (first name unknown) (First Secretary of Iran’s Embassy in Tokyo, Japan); Abdollah Nouri (Minister of Interior); Ali Akbar Velayati (Minister of Foreign Affairs); Mohammad Hossein Lavasani and Manouchehr Mottaki (Deputy Foreign Ministers). Such crimes are not relics of the past. The anniversary arrives amid a horrific wave of bloodshed around the latest protests, as well as arbitrary executions and death sentences targeting protesters. Diana Eltahawy, Amnesty International As Iran’s Permanent Representative to the UN in New York at the time, Mohammad Jafar Mahallati played a particularly active role in seeking to undermine credible reports by the then UN Special Rapporteur on the situation of human rights in Iran and by Amnesty International, and to weaken the UN’s response. In November 1988, he denied reports of mass executions at a meeting with the UN Rapporteur and falsely claimed that “many killings had in fact occurred on the battlefield.” In December 1988, he described a UN resolution that expressed concern about the executions of July-September 1988 as “unjust” and said that “a terrorist organization based in Iraq” was the main source of “fake information”. According to media reports, in the weeks leading up to the adoption of the resolution, Mohammed Jaafar Mahallati tried to have the resolution “dropped” or “watered down” and conditioned Iran’s cooperation with the UN on the removal of critical references to Iran’s systematic human rights violations, including the mass executions, and pushed for the adoption of “a softer text that would merely welcome Tehran’s decision to cooperate with the [UN] Human Rights Commission”.  On 28 February 1989, Mohammad Jafar Mahallati also sent a letter to Amnesty International which again “denied the existence of any political executions” and described victims as “individuals who, as admitted by themselves had in an offensive against Iran, killed 40,000 Iranians”. Cover-up of protest killings of 2022  Current Iranian officials are resorting to similar tactics to discredit a new generation of protesters and dissidents as “rioters”, deny involvement in hundreds of unlawful killings, and resist calls for international investigations and accountability. In the lead up to a special session at the UN Human Rights Council in November 2022 on Iran’s lethal protest crackdown, Iranian officials in Geneva distributed lengthy briefings, which blamed the killings of protesters on “hired terrorists”, “suicides” or “accidents” or questioned the death of some victims. In November 2022, Amir Saeed Iravani, Iran’s current Permanent Representative to the UN in New York, called on states to refrain from supporting a UN Security Council informal meeting on Iran’s lethal crackdown on protesters, which he described as a “mischievous disinformation campaign”. Ignoring a vast body of evidence on the unlawful killing of hundreds of protesters and bystanders, including children, by Iran’s security forces, he claimed that “the right to free expression and peaceful assembly has been recognized and ensured by the Constitution of the Islamic Republic of Iran, and the enjoyment of our people of this right has always been supported by the Government.” “For decades, Iran’s government and its diplomatic representatives around the world have orchestrated denial and misinformation campaigns to mislead the international community and rob those affected and society at large of the right to truth. ItContinue reading “Iran: Shameful anniversary celebrations amid decades of mass killings and cover-ups”

February 6, 2023, Index Number: MDE 13/6418/2023 Iran’s former diplomats have played a critical role in denying and disseminating misinformation about the prison massacres of 1988, as part of a global cover-up of the mass killings orchestrated by the Iranian authorities. This cover-up not only robbed those directly affected and society at large of the right to truth, but also contributed to entrenching impunity, compounding the suffering of survivors and relatives, and facilitating the ongoing commission of the crime against humanity of enforced disappearance and other crimes under international law. Please Click Here for the article.

ARAB NEWS06 February 2023 LONDON: The Iranian regime is systematically covering up a series of massacres as it “shamefully” celebrates the 44th anniversary of the Islamic Republic, Amnesty International said on Monday. A report by the organization details how key officials involved in the cover-up of prison massacres in 1988 did not face punishment for their role in disinformation campaigns, with Amnesty warning that Iran’s current regime “employs similar strategies to weaken international responses to crimes.” The regime aims to “extinguish any form of political opposition” by “denying massacres, spreading misinformation and opposing international investigations” into “horror after horror,” added Amnesty, which has long campaigned for those involved in the cover-up of the massacres to be brought to justice. In its report, it lists officials involved in the cover-up, singling out former representative to the UN Mohammad Jafar Mahallati for his role in undermining the international response to the massacres. “In November 1988, he denied reports of mass executions at a meeting with the UN rapporteur and falsely claimed that ‘many killings had in fact occurred on the battlefield’,” Amnesty said. Mahallati also used his influence within the UN to “water down” resolutions condemning the Iranian regime over the massacre, “pushing for a softer text that would merely welcome Tehran’s decision to cooperate with the UN Human Rights Commission,” Amnesty added. Diana Eltahawy, Amnesty’s deputy director for the Middle East and North Africa, said: “For decades, Iran’s government and its diplomatic representatives around the world have orchestrated denial and misinformation campaigns to mislead the international community and rob those affected and society at large of the right to truth. “It is high time for Iranian diplomats to reveal the nature and source of instructions they received from the capital, and stop contributing to the shroud of secrecy surrounding the 1988 prison massacres, which has only entrenched impunity and compounded the suffering of survivors and relatives.” Amnesty’s report drew parallels between the cover-up and the regime’s strategy toward the nationwide protests that broke out in September last year, with officials “resorting to similar tactics to discredit a new generation of protesters.” Amnesty said: “Iranian officials in Geneva distributed lengthy briefings (in the wake of protester deaths), which blamed the killings of protesters on ‘hired terrorists,’ ‘suicides’ or ‘accidents’ or questioned the death of some victims.” Eltahawy said Iranian authorities “have maintained an iron grip on power for decades through the commission of horror after horror with absolute impunity. “They continue to systematically conceal the fate and whereabouts of thousands of political dissidents they extrajudicially killed in the 1980s and dumped in unmarked graves. “They hide or destroy mass gravesites, and harass and intimidate survivors and relatives seeking truth, justice and reparation. “Such crimes are not relics of the past. The 44th anniversary arrives amid a horrific wave of bloodshed around the latest protests, as well as arbitrary executions and death sentences targeting protesters. “This highlights the need for urgent global action from countries around the world to bring Iranian officials involved in crimes under international law to justice in fair trials.” Please Click Here for the article.

بنا بر بیانیه انجمن خانواده‌های قربانیان کشتار 67، محمدجعفر محلاتی «فعالانه» برای زیرسوال بردن گزارش‌های معتبر گزارشگر ویژه وقت سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق بشر در ایران و سرپوش گذاشتن بر جنایت‌های ضدبشری رژیم جمهوری اسلامی تلاش می‌کرد در پی انتشار گزارش سازمان عفو بین‌الملل مبنی بر دست داشتن دیپلمات‌های جمهوری اسلامی در سرپوش گذاشتن بر جنایات این رژیم در دهه 60، جمعی از خانواده‌های قربانیان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان 67 طی اطلاعیه‌ای نسبت به ادامه همکاری «محمدجعفر محلاتی»، دیپلمات سابق جمهوری اسلامی در سازمان ملل و یکی از افراد نام‌برده شده در گزارش عفو بین‌الملل، با دانشگاهی در آمریکا هشدار دادند. در این اطلاعیه‌ که خانواده‌های قربانیان دوشنبه 17 بهمن صادر کرده و نسخه‌ای از آن نیز به دست «العربیه فارسی» رسیده، آمده است: «بین مرداد تا آذر1367، عفو بین‌الملل 16 اخطار فوری برای ایران صادر کرد و خواستار پایان دادن به قتل‌های غیرقانونی زندانیان سیاسی شد. در این مدت، رسانه‌های آمریکایی از کشتارها خبر دادند، تظاهراتی در مقابل سازمان ملل سازماندهی شد و حتی یک تبعه ایرانی در اعتراض به این کشتارهای دسته جمعی خود را در برابر دفتر سازمان ملل به آتش کشید. با این حال، به‌رغم پوشش رسانه‌ای این وقایع، آقای محلاتی اطلاع از این اعدام‌ها را رد می‌کند. با توجه به سمت آقای محلاتی به عنوان سفیر جمهوری اسلامی و گزارشات رسانه‌ای و کمپین عفو بین‌الملل، غیرممکن است که محلاتی از این وقایع بی‌خبر بوده باشد، مگر اینکه در غار زندگی می‌کرده است! به همین دلیل، این نشان‌دهنده بی‌توجهی فاحش او به وظیفه‌اش در مقام سفیر سازمان ملل متحد بوده است.» پیش از این خانواده‌های قربانیان کشتار زندانیان سیاسی در سال 67، بارها نسبت به همکاری این دیپلمات سابق جمهوری اسلامی با کالج «اوبرلین» در ایالت اوهایو اطلاع‌رسانی کرده بودند. خانواده‌های قربانیان کشتار تابستان 67 همچنین دوشنبه 17 بهمن اعلام کرده‌اند، محلاتی را «به دلیل عدم استفاده از موقعیت خود در سازمان ملل برای جلب توجه عمومی به جنایات رژیم اسلامی علیه بشریت، جلوگیری از اعدام‌های بیشتر و گمراه کردن سازمان ملل، در این جنایت مقصر» دانسته و خواستار آن شده‌اند که او«به دلیل همدستی در قتل عام زندانیان در سال 67 » فورا از کالج اوبرلین اخراج شود. پیش‌تر، سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت «جشن‌های شرم‌آور» سالگرد تأسیس جمهوری اسلامی، نقش دیپلمات‌های پیشین جمهوری اسلامی در «سرپوش گذاشتن بر کشتار 67» را «تعیین‌کننده» دانست. این سازمان حقوق‌بشری با نام بردن از برخی از دیپلمات‌های سابق رژیم جمهوری اسلامی که اکنون در کشورهای غربی زندگی می‌کنند، نوشت، محمد جعفر محلاتی و سیروس ناصری، نمایندگان پیشین جمهوری اسلامی در سازمان ملل، محمدعلی موسوی، کاردار جمهوری اسلامی در اتاوا، محمدمهدی آخوندزاده بستی، کاردار جمهوری اسلامی در لندن، رئیسی نیا، دبیر اول سفارت ایران در توکیو، عبدالله نوری، وزیر پیشین کشور، علی اکبری ولایتی، وزیر سابق امور خارجه، محمد حسین لواسانی و منوچهر متکی، معاونان وزیر سابق امور خارجه جمهوری اسلامی از جمله دیپلمات‌هایی هستند که در کتمان جنایت‌های جمهوری اسلامی نقش مهمی داشته‌اند. بنا بر این گزارش، محلاتی، به طور «فعالانه» برای زیرسوال بردن گزارش‌های معتبر گزارشگر ویژه وقت سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران تلاش زیادی کرده است. Please Click Here for the article.

بر اساس این بیانیه، نمایندگان دیپلماتیک جمهوری اسلامی با انکار «کشتار تابستان 67» در زندان‌های ایران و با «انتشار اطلاعات غلط و مخالفت با تحقیقات بین‌المللی»، نقش مهمی در کتمان جنایات بین‌المللی و سایر نقض‌های جدی حقوق بشر ایفا کردند سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت «جشن‌های شرم‌آور» سالگرد تأسیس جمهوری اسلامی، نقش دیپلمات‌های پیشین جمهوری اسلامی در «سرپوش گذاشتن بر کشتار 67» را «تعیین‌کننده» دانست. بر اساس این بیانیه، نمایندگان دیپلماتیک جمهوری اسلامی با انکار «کشتار تابستان 67» در زندان‌های ایران و با «انتشار اطلاعات غلط و مخالفت با تحقیقات بین‌المللی»، نقش مهمی در کتمان جنایات بین‌المللی و سایر نقض‌های جدی حقوق بشر ایفا کردند. این بیانیه افزود، مقامات کنونی جمهوری اسلامی نیز از راهبردهای مشابهی برای تضعیف واکنش‌های بین‌المللی استفاده می‌کنند. دیانا الطحاوی، معاون دفتر خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بین‌الملل در این زمینه گفت، مقامات جمهوری اسلامی «به طور سیستماتیک سرنوشت و محل دفن هزاران نفر از مخالفان سیاسی را که در دهه 60 به طور فراقضایی کشته و در گورهای بینام و نشان دفن کرده‌اند، پنهان می‌کنند.» او در ادامه افزود: «آنها گورهای جمعی را مخفی یا تخریب میکنند و بازماندگان و بستگان کشته‌شدگان را که به دنبال حقیقت، عدالت و جبرانی هستند، تحت آزار و ارعاب قرار میدهند.» سازمان عفو بین‌الملل تأکید کرد: «این وضعیت نیاز به اقدام فوری جهانی از سوی کشورهای سراسر جهان را نشان میدهد تا مقامات ایرانی درگیر در جنایات بین‌المللی در محکمه های منصفانه به عدالت سپرده شوند.» گزارش عفو بین‌الملل به شواهدی پرداخته است که حاکی از دست‌داشتن دیپلمات‌های پیشین جمهوری اسلامی در «پنهان‌کاری» و «انکار گزارش‌های مربوط به اعدام‌های دسته‌جمعی در سال 67» است. بر اساس این گزارش، محمد جعفر محلاتی و سیروس ناصری، نمایندگان پیشین جمهوری اسلامی در سازمان ملل، محمد علی موسوی، کاردار جمهوری اسلامی در اتاوا، محمدمهدی آخوندزاده بستی، کاردار جمهوری اسلامی در لندن، رئیسی نیا، دبیر اول سفارت ایران در توکیو، عبدالله نوری، وزیر پیشین کشور، علی اکبری ولایتی، وزیر سابق امور خارجه، محمد حسین لواسانی و منوچهر متکی، معاونان وزیر سابق امور خارجه جمهوری اسلامی از جمله دیپلمات‌هایی هستند که در کتمان جنایت‌های جمهوری اسلامی نقش مهمی داشته‌اند. این گزارش نقش محمد جعفر محلاتی که هم اکنون به عنوان استاد کالج اوبرلین در آمریکا مشغول به کار است را «فعال» دانسته و تأکید کرده است، او برای زیرسوال بردن گزارش‌های معتبر گزارشگر ویژه وقت سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران تلاش زیادی کرده است. بر این اساس، محمد جعفر محلاتی با ادعای «دروغ» کشته‌شدن زندانی‌های جمهوری اسلامی در «میدان جنگ»، گام مهمی برای «تضعیف واکنش سازمان ملل» برداشته است. کتمان کشتار معترضان در سال 1401بخش دیگری از بیانیه عفو بین‌الملل به تلاش مقامات فعلی جمهوری اسلامی برای کتمان کشتار معترضان خیزش سراسری 1401 در ایران پرداخته است. طبق این بیانیه، مقامات جمهوری اسلامی «دست داشتن در قتل‌ها را انکار» کرده و «در برابر درخواست‌ها برای تحقیقات بین‌المللی و پاسخگویی مقاومت» می‌کنند. امیرسعید ایروانی، نماینده کنونی جمهوری اسلامی در مقر سازمان ملل در نیویورک، یکی از افرادی است که در این زمینه «شواهد گسترده درباره قتل صدها معترض و عابر از جمله کودکان توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی را» نادیده گرفته است. به گفته دیانا الطحاوی، این تلاش مقامات جمهوری اسلامی برای «انتشار اطلاعات غلط» و «سازمان‌دهی کمپین‌های کتمان» برای دهه‌ها ادامه داشته است. Please Click Here for the article.