News Archives

بر اساس این نامه، کالج اوبرلین در جریان تحقیقات خود با هیچ یک از خانواده‌های قربانی دهه 60 گفت‌وگو نکرده است دبی – العربیه فارسی شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، آذر نفیسی، نویسنده ایرانی – آمریکایی و لادن برومند، یکی از موسسان بنیاد عبدالرحمن برومند در نامه‌ای به رئیس کالج اوبرلین، خواستار آغاز تحقیقاتی «شفاف» و «مستقل» درباره نقش محمد جعفر محلاتی، استاد این دانشگاه درباره اعدام‌های دسته‌جمعی تابستان 67 در ایران شدند. این نامه که 12 دسامبر تهیه شده است، با اشاره به درخواست شماری از خانواده‌های قربانیان اعدام‌های تابستان 67 در ایران، از رئیس کالج اوبرلین خواسته است تا اجازه دهد، تحقیقات «بی‌شفاف» و «مستقلی» درباره نقش نماینده دائم پیشین جمهوری اسلامی در سازمان ملل آغاز شود. نویسندگان این نامه تأکید کرده‌اند که محمدجعفر محلاتی از وقوع این اعدام‌ها «آگاه بوده و یا می‌باید آگاه بوده باشد.» آن‌ها همچنین به نقش محلاتی در انکار و سرپوش‌گذاشتن بر این واقعه اشاره کردند. محمدجعفر محلاتی که پیشتر سفیر ایران در سازمان ملل متحد بود، متهم به ایجاد «سپر دفاعی» برای عاملان اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی در تابستان 1367 و جلوگیری از «پاسخگو دانستن» مجریان این اعدام‌ها در سطح بین‌المللی است. سازمان «عفو بین‌الملل» در گزارشی در سال 2018، مدعی شد که محلاتی از جمله مقامات ارشد و دیپلمات‌هایی است که «در مصاحبه‌های رسانه‌ای و مبادلات با سازمان ملل متحد در انکار کشتار جمعی [زندانیان سیاسی] فعالانه شرکت داشتند تا از مسئولین در برابر پاسخگویی محافظت کنند.» در این نامه به دیدگاه جفری رابرتسون، وکیل برجسته پرونده‌های حقوق‌ بشری نیز اشاره شده که در این زمینه می‌گوید: «هیچ دلیلی وجود ندارد تا دیپلمات‌هایی که حقیقت را می‌دانند، در همدستی در ارتکاب جنایت علیه بشریت، استثنا درنظر گرفته شوند.» نویسندگان این نامه همچنین تأکید کرده‌اند، تحقیقاتی که از سوی خود دانشگاه در این زمینه صورت گرفته است، اقدامی جهت‌دار و برای مبری کردن محلاتی از اتهامات مطرح‌شده بوده است. بر اساس این نامه، کالج اوبرلین در جریان تحقیقات خود با هیچ یک از خانواده‌های قربانی دهه 60 گفت‌وگو نکرده است. این نامه با اشاره به این‌که «شهرت» کالج اوبرلین و «تعهد این دانشگاه به عدالت» به این موضوع بستگی دارد، از رئیس این نهاد آموزشی خواسته‌اند تا اجازه دهد، یک «طرف سوم» و مستقل درباره نقش محلاتی در اعدام‌های تابستان 67 تحقیق کند. Please Click Here for the article.

سه تن از فعالان حقوق بشر ایران با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به ریاست دانشگاه اوبرلین، در ایالت اوهایوی آمریکا، خواستار تحقیقات مستقل در مورد سابقه محمدجعفر محلاتی، نماینده سابق جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد شدند که در حال حاضر در این دانشگاه مشغول تدریس است. شیرین عبادی، لادن برومند و آذر نفیسی در این نامه با اشاره به سوابق مسئولیت محمدجعفر محلاتی در نظام جمهوری اسلامی و نقش او در پنهان کردن جنایت صورت گرفته در تابستان ۱۳۶۷ نوشتند: «محلاتی در حد فاصل سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ سفیر و نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد بود و پس از وقوع کشتار دسته‌جمعی زندانی‌های سیاسی در مرداد و شهریور ۱۳۶۷ تلاش‌های بسیاری به‌منظور انکار وقوع این کشتار در زندان‌های ایران انجام داد.» این فعالان حقوق بشر خطاب به خانم آمبار، ریاست کالج اوبرلین اضافه کردند: «خبردار شدیم که کالج اوبرلین، محمد جعفر محلاتی را به عنوان صاحب کرسی نانسی شروم دای، برای مطالعات خاورمیانه و آفریقای شمالی در استخدام خود در آورده است. همچنین مطلع شدیم که صدها خانواده قربانیان کشتار زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷ در ایران، طی نامه سرگشاده مورخ مهر ماه ۱۳۹۹ و مکاتبات متعاقب آن، پیشینه آقای محلاتی را برای شما شرح داده‌اند اما جنابعالی هیچ اقدام قابل قبولی در این خصوص انجام نداده‌اید.» آنها تصریح کردند: «هدف ما از نوشتن این نامه خطاب به شما این است که صدای خود را به صدای این خانواده‌ها افزوده و خواستار انجام تحقیقات مستقل و بی طرفانه در این زمینه شویم.» خانم‌ها عبادی، برومند و نفیسی در انتهای این نامه چنین نوشته‌اند: «تقاضا داریم کالج اوبرلین اجازه دهد یک طرف ثالث، تحقیقاتی شفاف درباره اتهامات مطروحه علیه آقای محلاتی انجام دهد. اعتبار دانشگاه شما و تعهدتان نسبت به اجرای عدالت و انصاف، به این امر مهم بستگی دارد.» Please Click Here for the article.

بر اساس این نامه، کالج اوبرلین در جریان تحقیقات خود با هیچ یک از خانواده‌های قربانی دهه 60 گفت‌وگو نکرده است  GSTمنتشر شده در: 20 دسامبر ,2022: 02:26 شب  GSTآخرین به روزرسانی: 20 دسامبر ,2022: 03:15 شب شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، آذر نفیسی، نویسنده ایرانی – آمریکایی و لادن برومند، یکی از موسسان بنیاد عبدالرحمن برومند در نامه‌ای به رئیس کالج اوبرلین، خواستار آغاز تحقیقاتی «شفاف» و «مستقل» درباره نقش محمد جعفر محلاتی، استاد این دانشگاه درباره اعدام‌های دسته‌جمعی تابستان 67 در ایران شدند. این نامه که 12 دسامبر تهیه شده است، با اشاره به درخواست شماری از خانواده‌های قربانیان اعدام‌های تابستان 67 در ایران، از رئیس کالج اوبرلین خواسته است تا اجازه دهد، تحقیقات «بی‌شفاف» و «مستقلی» درباره نقش نماینده دائم پیشین جمهوری اسلامی در سازمان ملل آغاز شود. نویسندگان این نامه تأکید کرده‌اند که محمدجعفر محلاتی از وقوع این اعدام‌ها «آگاه بوده و یا می‌باید آگاه بوده باشد.» آن‌ها همچنین به نقش محلاتی در انکار و سرپوش‌گذاشتن بر این واقعه اشاره کردند. محمدجعفر محلاتی که پیشتر سفیر ایران در سازمان ملل متحد بود، متهم به ایجاد «سپر دفاعی» برای عاملان اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی در تابستان 1367 و جلوگیری از «پاسخگو دانستن» مجریان این اعدام‌ها در سطح بین‌المللی است. سازمان «عفو بین‌الملل» در گزارشی در سال 2018، مدعی شد که محلاتی از جمله مقامات ارشد و دیپلمات‌هایی است که «در مصاحبه‌های رسانه‌ای و مبادلات با سازمان ملل متحد در انکار کشتار جمعی [زندانیان سیاسی] فعالانه شرکت داشتند تا از مسئولین در برابر پاسخگویی محافظت کنند.» در این نامه به دیدگاه جفری رابرتسون، وکیل برجسته پرونده‌های حقوق‌ بشری نیز اشاره شده که در این زمینه می‌گوید: «هیچ دلیلی وجود ندارد تا دیپلمات‌هایی که حقیقت را می‌دانند، در همدستی در ارتکاب جنایت علیه بشریت، استثنا درنظر گرفته شوند.» نویسندگان این نامه همچنین تأکید کرده‌اند، تحقیقاتی که از سوی خود دانشگاه در این زمینه صورت گرفته است، اقدامی جهت‌دار و برای مبری کردن محلاتی از اتهامات مطرح‌شده بوده است. بر اساس این نامه، کالج اوبرلین در جریان تحقیقات خود با هیچ یک از خانواده‌های قربانی دهه 60 گفت‌وگو نکرده است. این نامه با اشاره به این‌که «شهرت» کالج اوبرلین و «تعهد این دانشگاه به عدالت» به این موضوع بستگی دارد، از رئیس این نهاد آموزشی خواسته‌اند تا اجازه دهد، یک «طرف سوم» و مستقل درباره نقش محلاتی در اعدام‌های تابستان 67 تحقیق کند. Please Click Here for the article.

کالج اوبرلین، که یکی از قدیمی‌ترین کالج‌های علوم مقدماتی مختلط در آمریکا و دومین موسسه قدیمی آموزش عالی مختلط در جهان است، «محمدجعفر محلاتی»، یکی از ناقضان حقوق‌بشر و عوامل کشتار زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ را، به‌عنوان صاحب کرسی «نانسی شروم دای برای مطالعات خاورمیانه و آفریقای شمالی» استخدام کرده است. به دنبال انتشار این خبر، سه تن از کنشگران مدنی و فعالان شناخته شده حقوق‌بشر، با انتشار نامه‌ای سرگشاده به ریاست این کالج، ضمن اشاره به اینکه پیش از این اقدام صدها خانواده از قربانیان کشتار زندانیان سیاسی در سال  ۱۳۶۷ پیشینه آقای محلاتی را برای این مجموعه شرح داده‌اند، به این اقدام کالج اوبرلین اعتراض کردند. «شیرین عبادی»، حقوقدان، فعال حقوق‌بشر و برنده جایزه صلح نوبل، «آذر نفیسی»، نویسنده و استاد سابق ادبیات انگلیسی و «لادن برومند»، مورخ و یکی از موسسان بنیاد «عبدالرحمن برومند»، هدف خود از نوشتن و انتشار این نامه را، «پیوند دادن صدای خود به صدای این خانواده‌ها» عنوان کرده و خواستار انجام تحقیقات مستقل و بی‌طرفانه شدند. نویسندگان این نامه با اشاره به اینکه جعفر محلاتی در فاصله سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ «سفیر و نماینده دائمی جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد بوده است» نوشته‌اند، چنین سمتی «همواره به افراد وفادار به حکومت داده می‌شده، اما باید به خاطر داشت که دهه ۱۳۶۰ شمسی به لحاظ عقیدتی و شدت خشونت اعمال شده در آن، مقطعی منحصر به‌فرد در تاریخ مدرن ایران محسوب می‌شود، و فقط افرادی که کاملا همراه و تابع ایدئولوژی جمهوری اسلامی بودند، به این گونه مشاغل عالی منصوب می‌شدند.» این کنشگران حقوق‌بشر تاکید کرده‌اند که در آن روزها، «دولت ایران به پاکسازی روشمند زندانیان سیاسی» مشغول بوده و دست‌کم ۳۸۰۰ تن از آنان را به قتل رساند. نویسندگان این نامه به آنچه «سازمان‌های طراز اول حقوق‌بشری و نیز پارلمان کانادا» درباره کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت و دادگاه «حمید نوری» از کارکنان زندان گوهردشت در جریان اعدام‌های سال ۱۳۶۷ ارجاع داده و نوشته‌اند که این اقدام دولت ایران، «به موجب حقوق بین‌الملل، جنایت علیه بشریت محسوب می‌شوند.» در بخشی از این نامه به نقش جعفر محلاتی در انکار جنایت‌های دولت ایران در دهه شصت اشاره شده و نوشته شده است که او «در جریان جلسه‌ای با نماینده ویژه سازمان ملل متح،د درباره وضعیت حقوق‌بشر در ایران، وقوع کشتارها را انکار کرده و مدعی شد بسیاری از این کشتارها در واقع در میدان جنگ به وقوع پیوسته است.» جعفر محلاتی همچنین «خبر این اعدام‌ها را “کذب محض”، “تبلیغات سیاسی علیه جمهوری اسلامی”، و “اخبار جعلی” توصیف کرده بود.  نویسندگان این نامه با تاکید بر اینکه جعفر محلاتی به‌عنوان نماینده سازمان ملل در آن مقطع از وقوع کشتارهای سال ۶۷ اطلاع داشته است نوشته‌اند، «دروغ‌های محلاتی به سازمان ملل در مورد کشتارها، موید نیتی مبنی بر گمراه کردن جامعه بین‌المللی به منظور تلاش در پنهان کردن و سرپوش گذاشتن بر کشتارها است.» این کنشگران مدنی و حقوق‌بشری در پایان این نامه نسبت به این‌که «علیرغم وجود ادله کافی علیه جعفر محلاتی» این فرد ناقض حقوق‌بشر به استخدام کالج اوبرلین درآمده، ابراز یاس کرده و نوشته‌اند: «کالج اوبرلین نه تنها او را به استخدام رسمی خود در آورده، بلکه تحقیقاتی بی سروصدا و پنهانی به عمل آورده که حاصل آن، تبرئه کامل او بوده است.» آن‌ها در پایان با تاکید بر این نکته که امکان بسیار ضعیفی دارد که جعفر محلاتی از جنایاتی که در دوران مسوولیتش در زندان‌های ایران رخ داده بی‌اطلاع بوده است نوشته: «روند انجام تحقیقات و نتیجه‌گیری عجیب و شگفت‌آور آن، مبنی‌بر این‌که آقای محلاتی اطلاعی از این کشتارها نداشته، ما را به این باور و جمع‌بندی می رساند که این تحقیقات، تلاشی برای کشف حقیقت  نبوده است.» Please Click Here for the article.

Oberlin professor of religion was Iran’s UN ambassador in the late 1980s By Benjamin Weinthal | Fox News Published December 20, 2022 9:52am EST In a new blow against embattled Oberlin College in Ohio, Iranian Noble Peace Prize laureate Shirin Ebadi blasted the liberal arts college for whitewashing the crimes against humanity leveled against its Islamic studies professor, Mohammad Jafar Mahallati. Fox News Digital obtained the Dec. 12 letter addressed to Oberlin College’s President Carmen Twillie Ambar.  “The process by which this [Oberlin College] investigation was conducted, and its bizarre finding that Mr. Mahallati had no knowledge of the killings, leads us to conclude that the investigation was an exercise in whitewashing a controversy rather than an attempt to arrive the truth,” wrote Ebadi, along with the popular author and former professor of English, Azar Nafisi, and Ladan Boroumand, a historian and co-founder of Abdorrahman Boroumand Center for Human Rights in Iran. Amnesty International and leading international legal experts determined that Mahallati covered up the Islamic Republic of Iran’s mass murder of political prisoners and dissidents in 1988. One estimate notes that the clerical regime, including its current President Ebrahim Raisi, executed at least 5,000 innocent Iranian prisoners. Mahallati served as the Iranian regime’s ambassador to the United Nations between 1987 and 1989.  The authors of the letter requested, “that Oberlin authorize a third party to conduct a transparent investigation of the allegations against Mr. Mahallati. Your university’s reputation, and your commitment to justice and fairness, depends on it.” The letter lambasted Oberlin College’s previous inquiry into Mahallati as a sham process that contradicts the values of the college. “The cumulative weight of the evidence is why we were so disappointed to learn that, aside from hiring Mr. Mahllati and granting him tenure, Oberlin conducted a secretive investigation that arrived at his wholly implausible exoneration. To our knowledge, Oberlin spoke to no experts or victims about this issue in its investigation.” The authors of the letter wrote to Ambar that, “We have also learned that several hundred families of victims of the 1988 massacre of political prisoners in Iran brought Mr. Mahallati’s background to your attention in an October 2020 open letter and subsequent correspondences, but that you have taken no credible action in this regard. We write to add our voice to theirs, seeking an impartial and independent investigation.”  The letter also stated that, “As the United Nations and Amnesty International both note, Mr. Mahallati exerted great effort in denying the killings and portraying them as foreign propaganda.” A U.S. State Department spokesperson told Fox News Digital about Mahallati that, “We’re not going to comment on reports regarding a private citizen’s specific views, but we continue to vocally defend respect for human rights in Iran and around the world and to promote accountability for human rights violations and abuses.” The letter to Oberlin concluded that, “It is our collective expert opinion that Mr. Mahallati knew, or should have known, about the killings taking place in 1988. Even if he did not know (which is a highly unlikely scenario), a reasonable person in his position would have investigated and learned of the killings. Thus, Mahallati’s lies to the United Nations about the killings reveal an intent to mislead the world about the killings in an effort to assist in their cover-up. “ Fox News Digital exclusively reported in 2021 that Mahallati called for the destruction of Israel and a global jihad against the Jewish state. Fox News Digital also first disclosed that Mahallati waged a high-intensity campaign at the U.N. to persecute the peaceful religious minority community, the Bahai’s, in Iran. The presence of the Nobel Peace Prize laureate Ebadi behind the letter will likely ratchet up the pressure on Oberlin College’s administration to confront the growing scandal surrounding Mahallati. According to the website of the Nobel Prize, Ebadi won the award, “for her efforts for democracy and human rights. She has focused especially on the struggle for the rights of women and children.”  Oberlin College sources told Fox News Digital that Mahallati has stayed tight-lipped about the ongoing protests in Iran against the theocratic state due to the regime’s alleged murder of the 22-year-old Mahsa Amini.  Amini was arrested in September for failing to properly wear her hijab and was tortured in the custody of the regime’s notorious morality police. In September, congressional representatives, Jim Banks (R-Indiana) and Virginia Foxx (R-North Carolina) launched in an inquiry into Mahallati’s links to Iran’s regime. Lawdan Bazargan, an Iranian-American human rights activist who has been leading a grassroots campaign to secure Mahallati’s discharge as a professor, told Fox News Digital, “Iran’s Islamic regime has started a new wave of suppression and executions, similar to the ones in the 1980s, dubbed the bloody decade. The Islamic Republic of Iran uses the same playbook used by Mahallati to accuse disgruntled citizens of being Mohareb (one who wages war against God).” Bazargan, whose brother Bijan was murdered during the 1988 massacre, said “By protecting Mahallati, an Islamic regime apologist, Oberlin College is acting as an accomplice in the oppression of a new generation of Iranians and is responsible for their torture, rape, and public hanging. Oberlin’s message to Iranian officials is that there are no consequences for tyranny and injustice, and they can reinvent themselves as professors of peace and friendship.” Fox News Digital sent multiple written press queries to Oberlin’s President Ambar and Mahallati, including messages on voice mails. In response to the Fox News report and an article in the Oberlin student paper Oberlin Review, Oberlin College issued a fact sheet about the Mahallati affair on its website in October 2021.  Mahallati retained a lawyer at the time and said, “The official positions I formally took at the United Nations during the time I served do not portray my personal views…It is important to note that my accusers have not found a single statement from me that is remotely consistent with the unfounded accusations.”  Please Click Here for the article.

شیرین عبادی، لادن برومند و آذر نفیسی در نامه‌ای نوشتند محمد جعفر محلاتی تحقیقات نهادهای بین‌المللی درباره کشتار ۶۷ را به انحراف کشانده است ایندیپندنت فارسی  سه شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۱ برابر با ۲۰ دِسامبر ۰:۳۰۲۰۲۲ سه تن از فعالان شناخته شده حقوق بشر ایران با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به ریاست دانشگاه اوبرلین، واقع در ایالت اوهایو در آمریکا، خواستار انجام تحقیقات مستقل در مورد سابقه محمدجعفر محلاتی، نماینده سابق جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد، شدند که در حال حاضر در این دانشگاه صاحب کرسی است. بر اساس اطلاعات مندرج در این نامه سرگشاده، دانشگاه اوبرلین اخیرا تصمیم گرفته است تا کرسی «نانسی شروم دای برای مطالعات خاورمیانه و آفریقای شمالی» را به محلاتی بدهد در حالی که شمار زیادی از افرادی که اعضای خانواده خود را در کشتار دسته‌جمعی زندانی‌های سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ از دست داده‌اند، با ارسال نامه‌ای به‌تاریخ مهر ماه ۱۳۹۹، سابقه محلاتی و نقش او در این کشتار بزرگ را برای مسئولان دانشگاه اوبرلین توضیح داده‌اند.  شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، لادن برومند، فعال حقوق بشر و از بنیانگذاران بنیاد عبدالرحمن برومند، و آذر نفیسی، نویسنده و استاد سابق ادبیات انگلیسی، در بخشی از نامه مورد نظر چنین نوشته‌اند:«هدف ما از تحریر این نامه خطاب به شما این است که صدای خود را به صدای این خانواده‌ها افزوده و خواستار انجام تحقیقات مستقل و بی‌طرفانه شویم.» نویسندگان این نامه در ادامه شرحی مختصر از سابقه مسئولیت محمدجعفر محلاتی در نظام جمهوری اسلامی و نقش او در پنهان کردن جنایت صورت گرفته در تابستان ۱۳۶۷ ارائه دادند. این گروه از فعالان حقوق بشر می‌نویسند محلاتی در حد فاصل سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ «سفیر و نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد» بود و پس از وقوع کشتار دسته‌جمعی زندانی‌های سیاسی در مرداد و شهریور ۱۳۶۷ تلاش‌های بسیاری به‌منظور انکار وقوع این کشتار در زندان‌های ایران انجام داد.  در فرازی از این نامه چنین آمده است:«آقای محلاتی تلاش‌های بسیاری برای انکار این کشتارها و جلوه دادن آن به‌عنوان تبلیغات خارجی به‌کار برد.» نویسندگان این نامه، از قول مقام‌های سازمان ملل متحد، نوشته‌اند محمدجعفر محلاتی «در جریان جلسه‌ای با نماینده ویژه سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران» وقوع کشتار بزرگ ۱۳۶۷ را انکار کرده و مدعی شده است که «بسیاری از این کشتارها در میدان جنگ به‌وقوع پیوسته است.» این سه فعال ایرانی مدافع حقوق بشر در ادامه، با استناد به آرای شماری از حقوقدان‌ها، ارائه اطلاعات غلط به مقام‌های سازمان ملل متحد از سوی محلاتی را اقدامی دانسته‌اند در جهت «گمراه کردن جامعه بین‌المللی به‌منظور تلاش در پنهان کردن و سرپوش گذاشتن بر این کشتارها.» مقام‌های قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران، بر اساس حکم صادر شده از سوی روح‌الله خمینی، با برگزاری دادگاه‌های تفتیتش عقاید در زندان‌های ایران، خاصه زندان‌های تهران و کرج، دستکم ۳۸۰۰ تن از زندانی‌های سیاسی را، در حد فاصل هفتم مرداد تا نیمه شهریور ۱۳۶۷، به قتل رساندند. با این‌حال دادگاه استکهلم در ۲۳ تیر ۱۴۰۱ حمید نوری، یکی از عوامل اصلی کشتار بزرگ ۱۳۶۷، را به اتهام مشارکت فعال در این اقدام به حبس ابد محکوم کرد.  خانم‌ها عبادی، برومند و نفیسی در انتهای این نامه چنین نوشته‌اند:«تقاضا داریم کالج اوبرلین اجازه دهد یک طرف ثالث، تحقیقاتی شفاف درباره اتهامات مطروحه علیه آقای محلاتی انجام دهد. اعتبار دانشگاه شما و تعهدتان نسبت به اجرای عدالت و انصاف، به این امر مهم بستگی دارد.» Please Click Here for the article.

سرکار خانم آمبار، ریاست محترم کالج اوبرلین،ما به عنوان متخصصان حقوق بشر و اعضای جامعه مدنی که فعالیت‌های آکادمیک و کنشگری خود را بر وضعیت حقوق بشر در ایران متمرکز کرده‌ایم، این نامه را خطاب به شما نوشته‌ایم.اخیرا خبردار شدیم که کالج اوبرلین، محمد جعفر محلاتی را به عنوان صاحب کرسی “نانسی شروم دای برای مطالعات خاورمیانه و آفریقای شمالی” در استخدام خود در آورده است. همچنین مطلع شدیم که صدها خانواده قربانیان کشتار زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷ در ایران، طی نامه سرگشاده مورخ مهرماه ۱۳۹۹ و مکاتبات متعاقب آن، پیشینه آقای محلاتی را برای شما شرح داده‌اند اما جنابعالی هیچ اقدام قابل قبولی در این خصوص انجام نداده‌اید. هدف ما از تحریر این نامه خطاب به شما این است که صدای خود را به صدای این خانواده‌ها افزوده و خواستار انجام تحقیقات مستقل و بیطرفانه شویم.اگرچه در نامه قربانیان به شما پیشینه آقای محلاتی شرح داده شده اما لازم می‌دانیم به لحاظ اهمیت موضوع، واقعیات امررا مجددا بازگو نماییم. آقای محلاتی طی سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸، سفیر و نماینده دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد بود.اگر چه چنین سمت‌های بالایی همواره به افراد وفادار به حکومت داده می‌شده، اما باید به خاطر داشت که دهه ۱۳۶۰ شمسی به لحاظ عقیدتی و شدت خشونت اِعمال شده در آن، مقطعی منحصر به فرد در تاریخ مدرن ایران محسوب می‌شود و فقط افرادی که کاملا همراه و تابعِ مطلق ایدئولوژی جمهوری اسلامی بودند به این گونه مشاغل عالی منصوب می‌شدند. در زمان تصدی آقای محلاتی به عنوان نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل، دولت ایران به پاکسازی روشمند و به شدت خشونت بار کلیه زندانیان سیاسی مبادرت ورزید و طی آن دست کم ۳ هزار و ۸۰۰ تن را به قتل رساند. به گفته سازمان‌های طراز اول حقوق بشری و نیز پارلمان کانادا، این کشتارها به موجب حقوق بین الملل، جرائم علیه بشریت محسوب می‌شوند. برای نمونه، در روز ۲۳ تیر ماه سال جاری، دادگاهی در کشور سوئد، با استناد به صلاحیت بین المللی [فراسرزمینی] (مفهومی که تنها برای جدی ترین جرائم بین المللی به کار برده می‌شود) یکی از مسئولان زندان‌های وقت را گناهکار شناخت و به حبس ابد محکوم کرد.در خلال این کشتارها، سازمان عفو بین الملل تعداد ۱۶ فراخوان اقدام فوری خطاب به جامعه بین المللی صادر کرد و به جهانیان نسبت به قتل‌ها هشدار داد و از دولت ایران خواست به کشتارها پایان دهد. بنابراین هر کس که رغبتی هر چند گذرا هم به مسائل مربوط به ایران نشان می‌داد از وقوع این قتل‌ها آگاه می‌بود و به سختی می‌توانست تردیدی در خصوص موثق بودن آن داشته باشد چرا که منبع خبر (عفو بین الملل) معتبر بوده وعلاوه بر آن، کشتارها با رویه سرکوب خشن جاری و معمول در ایران پسا انقالب، مطابقت داشت.با این حال، همان گونه که سازمان ملل متحد و سازمان عفو بین الملل هر دو خاطرنشان ساخته‌اند، آقای محلاتی تلاش‌های بسیاری برای انکار این کشتارها و جلوه دادن آن به عنوان تبلیغات خارجی به کار برد. بنا به گزارش سازمان عفو بین الملل “محلاتی… در جریان جلسه‌ای با نماینده ویژه سازمان ملل متحد در باره وضعیت حقوق بشر در ایران، وقوع کشتارها را انکار کرده و مدعی شد “بسیاری از این کشتارها در واقع در میدان جنگ به وقوع پیوسته است”. آقای محلاتی همچنین خبر این اعدام‌ها را “کذب محض”، “تبلیغات سیاسی علیه جمهوری اسلامی”، و “اخبار جعلی” خواند.نظر کارشناسانه جمعی گروه‌های حقوق بشر بر این است که آقای محلاتی یا نسبت به وقوع کشتارهای سال ۶۷ اطلاع داشته و یا باید اطلاع می‌داشته است. حتی اگر هم مطلع نبوده (که به شدت غیرمحتمل است)، یک فرد منطقی در منصب او، در مورد این کشتارها تحقیق و کنکاش می‌کرد و از وقوع آن اطلاع می‌یافت. بنابراین، دروغ‌های محلاتی به سازمان ملل در مورد کشتارها، موید نیتی مبنی بر گمراه کردن جامعه بین المللی به منظور تلاش در پنهان کردن و سرپوش گذاشتن بر کشتارها است.کار پژوهشی آقای جفری رابرتسون، وکیل برجسته بین المللی – که در یک گزارش حقوقی در خصوص این کشتار تحقیقات جامعی به عمل آورده – نظرات ما را تایید می‌کند. وی در گزارش خود خاطر نشان ساخت: “هنگامی که موضوع تعقیب [افراد و مسئولان کشوری] به لحاظ مشارکت در ارتکاب جرائم علیه بشریت مطرح است، هیچ دلیل موجهی وجود ندارد که دیپلمات‌ها را مستثنی کنیم، که علی رغم علم به حقیقت، باز هم در مورد آن به نهادهای سازمان ملل دروغ می‌گویند (نهادهایی که این دیپلمات‌ها موظفند در قبال آن حقایق و واقعیات را بیان کنند). جعفر محلاتی، سفیر جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد، بارها کشتار زندانیان را انکار کرد و مدعی شد که چنین اتهاماتی تبلیغات دشمنان رژیم بوده است”. آقای رابرتسون در ادامه می‌افزاید “گفته می‌شود محلاتی در ایاالت متحده آمریکا اقامت گزیده، کشوری که ممکن است در آن، به موجب قانون [مسئولیت مدنی] بیگانگان در قبال ارتکاب شبه جرائم (Alien Tort، Claim Act) به اتهام معاونت در شکنجه زندانیان، علیه وی دعوای مدنی اقامه شود”.علی رغم حجم زیاد ادله و براهین علیه آقای محلاتی، هنگامی که آگاهی یافتیم کالج اوبرلین نه تنها او را به استخدام رسمی خود در آورده، بلکه تحقیقاتی بی سرو صدا و پنهانی نیز به عمل آورده که حاصل آن تبرئه کاملا غیر عقلایی وی بوده است، به شدت مایوس شدیم. تا آن جا که ما اطلاع داریم، اوبرلین در انجام این تحقیقات، نه در این خصوص با متخصصان صحبت کرده و نه با قربانیان. واقعیت امر این است که افرادی که این اتهامات را علیه آقای محلاتی مطرح کردند، از انجام این تحقیقات حتی مطلع هم نشدند. روند انجام این تحقیقات و نتیجه گیری عجیب و شگفت آور آن مبنی براین که آقای محلاتی هیچ اطلاعی در باره کشتارها نداشته، ما را به این باور و جمع بندی می‌رساند که این تحقیقات، تلاشی برای کشف حقیقت نبوده بلکه هدف آن صرفا سرپوش گذاشتن و پرهیز از ادامه یک مناقشه بوده است.بنابر این، احتراما تقاضا داریم کالج اوبرلین اجازه دهد یک طرف ثالث، تحقیقاتی شفاف در باره اتهامات مطروحه علیه آقای محلاتی انجام دهد. اعتبار دانشگاه شما و تعهدتان نسبت به اجرای عدالت و انصاف، به این امر مهم بستگی دارد. احترامادکتر شیرین عبادی، حقوق دان، فعال حقوق بشرContinue reading “نامه شیرین عبادی، آذر نفیسی و لادن برومند به رئیس کالج اوبرلین: درباره محمدجعفر محلاتی تحقیقات شفاف انجام شود”

December 12, 2022 Authors: Dr. Shirin Ebadi, Lawyer, human rights activist & Nobel peace laureate Dr. Azar Nafisi, Writer & former Professor of English literature Dr. Ladan Boroumand, Historian & Co-founder of Abdorrahman Boroumand Center for Human Rights in Iran

مهر/۱۴۰۱ مجلس نمایندگان ایالات متحده تحقیقاتی را در مورد عملکرد کالج آمریکایی «اوبرلین» به‌دلیل استخدام محمد جعفر محلاتی آغاز کرده که متهم به داشتن روابط نزدیک با ایران است و از لفاظی‌ها درباره نابودی اسرائیل حمایت می‌کند. روزنامه اسرائیلی «جروزالم پست» روز دوشنبه ۱۸ مهر خبر داد که تحقیقات این مجلس در رابطه با فعالیت محمد جعفر محلاتی از حدود دو هفته پیش آغاز شده است. آقای محلاتی در رشته الهیات و مطالعات اسلامی در این کالج در ایالت اوهایو تدریس می‌کند. شماری از نمایندگان جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان شامل جیم بنکس از ایالت رود آیلند و ویرجینیا فوکس از کارولینای شمالی، که اعضای بانفوذ در کمیته آموزش این مجلس هستند، طرح تحقیقات از آقای محلاتی را کلید زده‌اند. به گزارش شبکه تلویزیونی «فاکس نیوز»، این دو عضو مجلس نمایندگان در نامه به کارمن تویلی آمبر، رئیس کالج اوبرلین، نوشته‌اند که محمد جعفر محلاتی از اعدام زندانیان سیاسی در ایران حمایت کرده و اظهاراتی در پشتیبانی از نابودی اسرائیل بیان کرده است. آن‌ها در این نامه محمد جعفر محلاتی را فردی معرفی کرده‌اند که هنوز با «رژیم خودکامه» ایران ارتباط دارد. جروزالم پست نیز نوشت که او هنوز دیدگاه‌هایش را در نشریه «سپهر سیاست» که وابسته به سپاه پاسداران است، منتشر می‌کند. کارزار سیاسی برای اخراج آقای محلاتی از کالج اوبرمن دو سال پیش از سوی شماری از ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی ایران در آمریکا و کانادا کلید زده شد. لادن بازرگان، یکی از کنشگران سیاسی ایرانی و عضو اتحاد علیه جمهوری اسلامی ایران، در گفت‌وگو با جروزالم پست، از این‌که نمایندگان جمهوری‌خواه کنگره صدای اعتراض او و فعالان دیگر را شنیدند، ابراز خشنودی کرد. بیژن بازرگان، برادر لادن بازرگان، یکی از اعدام‌شدگان سیاسی در زندان‌های جمهوری اسلامی در دوره پس از جنگ ایران و عراق بود. روزنامه دانشجویان کالج اوبرلین روز ۱۵ مهر نوشت که آغاز تحقیق کنگره در مورد محمد جعفر محلاتی فرصتی است که این کالج به حقیقت دخالت این فرد در کشتار ایرانیان پی ببرد. محمد جعفر محلاتی که در سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ سفیر جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد بود، پیشتر در دفاع از خود گفته بود که نقشی در اعدام زندانیان سیاسی آن دوره نداشته است. با این اوصاف، مخالفانش تاکید دارند که او آن اعدام‌های دسته‌جمعی را توجیه کرده است. بر اساس گزارش جروزالم پست، فاکس نیوز و رادیو فردا/ف.ر/ک.ر Please Click Here for the article.

Arman Luczkow, Opinions Editor|October 7, 2022 On Sept. 28, Republican Representatives Jim Banks and Virginia Foxx sent a letter to Oberlin College and President Carmen Twillie Ambar announcing an investigation into Professor of Religion Mohammad Jafar Mahallati for his “well-documented involvement in human rights abuses while part of the government of the Islamic Republic of Iran and his continued support for Iran’s tyrannical regime while under [the College’s] employment.”  As skeptical as the Oberlin community might be of this investigation, I caution us not to dismiss it out of hand. Congress has the ability to uncover evidence that has eluded international bodies, families and activists, and part-time student journalists. For my own part, despite contributing to the Review’s Nov. 5 editorial “Evidence Against Mahallati Irrefutable,” I was unaware of Mahallati’s involvement with Iran-based journal Sepehr-e-Siasat or his 2018 letter to the Speaker of the Islamic Consultative Assembly asking to censor a critic of the regime, both of which are detailed in the Representatives’ letter.  The end of the letter questions the College’s hiring process for faculty. This seems to be a legitimate area of inquiry — after all, faculty who were involved in Mahallati’s hiring process now hold senior administrative positions at the College. A potential conflict of interest casts doubt upon the College’s own investigative processes. After hiring an anonymous third party to investigate Mahallati, the College never revealed the findings, which emboldened them to declare his innocence. What court of law or institution of common sense would accept such a standard? This controversy is not only a concern for other countries or outside parties. During my time at the Review, I discussed the Mahallati case with four professors, often on more than one occasion. In each instance, my professors were the first to broach the topic, eager to hear a student’s perspective and share their own thoughts. Several of them were concerned about Mahallati’s potential involvement in covering up the 1988 massacres. None of them outright condemned Mahallati or proclaimed his innocence. Common among my professors, however, remained hope for a proper investigation and doubt of the College’s ability to conduct one. Faculty is possibly wary of speaking publicly about a colleague and confronting a College already keen on stripping their institutional role to its bare bones. Their silence cannot be taken as proof of apathy. Some may believe that even if Mahallati did cover up the massacres, it was an error of many decades ago. But this is not history. The government that stole so many Iranians from their families in 1988 is the same oppressive regime besieged by protest at this very moment. The longevity of despotism relies upon many averted eyes and shut mouths. It is true that the letter treads well beyond the current allegations against Professor Mahallati, inquiring if Oberlin College has received funding from the Islamic Republic of Iran and detailing the stabbing of Salman Rushdie, a recent tragedy that holds no bearing on Mahallati’s culpability for Iran’s cover-up of the 1988 executions. At times the letter is hyperbolic, with obvious political underpinnings. Reading these words, I can only imagine Representatives Banks and Foxx salivating at the opportunity to mire Oberlin — an institution they disdain — in further ignominy. Yet the investigation led by Representatives Banks and Foxx, however flawed in its intent, may be the best chance for the families of those killed by the Iranian regime, and for the Oberlin community, to learn the truth of Mahallati’s involvement in the massacre. For this, I am ashamed. I am ashamed that truth arrives at our doorstep embossed in animosity, rather than hand-delivered by those with love in their hearts, a love for Oberlin as conditional as it is unbounded, as I have.  I remind myself that I must only care about the political alignment of Jim Banks and Virginia Foxx insofar that it may impact the veracity of their findings. If we are disappointed in the messengers, we have only ourselves to blame. The Oberlin community has outsourced this controversy, content to stride past protesting families in Tappan Square or argue in Facebook comments sections under attention-grabbing headlines rather than dutifully read the body of news at their fingertips. And so, our truth deferred has become the tool of another’s malice. Arman Luczkow OC ’22 Please Click Here for the article.